Αμφιβολίες μιας μέλλουσας μαμάς για την πρακτική διάσταση του θηλασμού


Καλησπέρα σας. Σας γράφω όχι για να σας πω την ιστορία μου από τον θηλασμό ή τον τοκετό, αλλά την ιστορία μιας νέας εγκύου που ενημερώνεται, προβληματίζεται και φυσικά θέλει το καλύτερο για το παιδί της. 


Δεν ξέρω αν το κείμενό μου θα το δημοσιεύσετε, θα το ήθελα όμως αν αυτό μπορεί να γίνει ανώνυμα.

Αν και ανήκω στη γενιά που δεν θήλασε, από μητέρα που έχει δεχθεί όλη την προπαγάνδα περί ανεπαρκούς γάλακτος και ελλιπούς σίτισης, έχω πρόσβαση σε περισσότερες πηγές ενημέρωσης και γνωρίζω αρκετά για το τι είναι μύθος και τι πραγματικότητα. Δεν παύω όμως να βλέπω κάποια ζητήματα με κριτική ματιά και να έχω κάποιες αμφιβολίες, όχι για την επιστημονική, αλλά για την πρακτική διάσταση του θηλασμού.

Ας γίνω σαφέστερη: γιατί οι σύγχρονες οδηγίες για το θηλασμό γυρνούν τη γυναίκα πίσω σ' έναν ρόλο θύματος και αποκλείουν τον πατέρα από τη φροντίδα του νεογέννητου; Η εγκυμοσύνη και ο τοκετός, ίσως και η λοχεία, είναι αρκετά επίπονες σωματικά διαδικασίες, το γνωρίζουμε, είναι βιολογικό το θέμα, και φυσικά το παραβλέπουμε μπροστά στη μεγάλη χαρά που μας περιμένει.

Από κει και πέρα όμως, γιατί πρέπει να κάνουμε και τα υπόλοιπα τόσο δύσκολα; Γιατί παραβλέπουμε τον χρόνο ανάρρωσης μετά τη γέννα, που συχνά είναι με καισαρική, γυναικών που στη χώρα μας έχουν γενικά αυξημένη ηλικία και μεγαλύτερους κινδύνους επιπλοκών; Γιατί θεωρούμε φυσιολογικό μια γυναίκα να δώσει μια περιουσία σ' ένα ξενοδοχείο-μαιευτήριο όπου θα παραμείνει ξάγρυπνη προσπαθώντας να φροντίσει ένα νεογέννητο μόνη και αβοήθητη;

Γιατί θεωρούμε φυσιολογικό ότι μια γυναίκα θα περνά 10-12 ώρες τη μέρα και τη νύχτα θηλάζοντας σύμφωνα με τη θέληση του μωρού που μπορεί απλά να πιπιλάει, ενώ η ίδια γυναίκα μπορεί να έχει να καλύψει και τις ανάγκες μεγαλύτερων παιδιών, που μπορεί για παράδειγμα να χρειάζονται ένα σταθερό γονεϊκό πρόγραμμα για να πηγαίνουν στις δικές τους δραστηριότητες, για να έχουν καθαρά ρούχα για το σχολείο και ένα υγιεινό γεύμα κάθε μέρα;

Σας φαίνεται ισορροπημένο να τα αναλάβει αυτά εξ ολοκλήρου ο πατέρας, σε μια χώρα χωρίς άδειες πατρότητας, ο οποίος μπορεί να λείπει 10-12 ώρες από το σπίτι λόγω δουλειάς; Και αν τα κάνει αυτά εξ ολοκλήρου, πότε θα δεθεί με το νεογέννητο; Και με τι δύναμη θα τα κάνει αυτά, αν εκ των πραγμάτων ξυπνά κι ο ίδιος καθε δυο ώρες από ένα πεινασμένο μωρό;

Ή μήπως θα διαλύσουμε την έννοια του συζυγικού κρεβατιού, έχοντας τη μητέρα να κοιμάται με το μωρό ( σχεδόν τον μόνο τρόπο να αντέξει τα αδιάκοπα ξυπνήματα) και τον πατέρα εξοριστο αλλού; Συγγνώμη, αλλά αυτό είναι διάλυση της οικογένειας. Ή θεωρούμε αυτονόητο ότι θα υπάρχει ξένη βοήθεια (σε περίοδο κρίσης!) ή μια γιαγιά σε πλήρη ετοιμότητα, με όποια διαταραχή στην ισορροπία της οικογένειας αυτό συνεπάγεται.

Θέλω να πω με δυο λόγια ότι οι οδηγίες περί απεριόριστου θηλασμού και η εμμονή με τη μη προσαρμογή του νεογέννητου στις ανάγκες της οικογένειας κατά τη γνώμη μου διαταράσσει την οικογενειακή ζωή, ειδικά αν υπάρχουν άλλα παιδιά, λες κι αυτά δεν κινδυνευουν να βρεθούν σε σύγχυση και να γκρεμιστεί ο κόσμος που είχαν συνηθίσει. Αυτά τα παιδιά δεν έχουν ανάγκες;

Επίσης δεν λαμβανετε υπ' όψη την ελληνική πραγματικοτητα. Δεν υπάρχουν αδειες πατρότητας, η μητερα βρίσκεται μόνη στο σπίτι μετά από λίγες μέρες. Οι γονείς είναι αρκετά μεγάλοι κατά μέσο όρο, δεν έχουν αντοχές 20άρηδων. Οι γυναίκες εργάζονται και συχνά γυρνάνε πίσω μετά από ελάχιστους μήνες. Δεν είμαστε μαμάδες αμερικανικών προαστίων που λείπουν απο τη δουλειά για 2-3 χρόνια επειδή τα λεφτά του άντρα τους φτάνουν και περισσεύουν, κι όμως οι συμβουλές σας είναι κομμένες και ραμμένες σε αυτά τα μετρα- μην ξεχνάμε πόσο ταξική υπόθεση είναι η μητρότητα και ο θηλασμός στις ΗΠΑ και πολλές άλλες χώρες που θεωρούμε πρότυπα βλέποντας μόνο τα θετικά.

Κλείνοντας: μην τρομάζετε τις μέλλουσες μαμάδες. Ιεραρχήστε την πραγματικότητα και τις ανάγκες της οικογένειας, μη δίνετε μαξιμαλιστικούς στόχους. Δώστε συμβουλές για την ένταξη του νεογέννητου στο οικογενειακό πρόγραμμα και όχι το ανάποδο. Δεν μπορεί να μην υπάρχουν άλλοι δρόμοι. Τόσοι υγιείς και ισορροπημένοι άνθρωποι μεγαλώνουν εδώ και αιώνες σε διαρκώς μεταβαλλόμενες κοινωνικές συνθήκες, είναι δυνατόν να είναι τα πράγματα τόσο άσπρο-μαύρο όσο τα παρουσιάζετε;

Ευχαριστώ για το χρόνο σας,

Ε.
Αφού ευχαριστούμε την κυρία "Ε." για την επιστολή της, να σημειώσουμε ότι:

Κάθε σύγχρονη οικογένεια επιλέγει τον δικό της τρόπο ανατροφής των παιδιών της βάσει πολλών παραγόντων (βιώματα, κουλτούρα, ηλικιακό πλαίσιο, εκπαίδευση, ενημέρωση, κοινωνικοοικονομικές συνθήκες κλπ...). 

Με τη φιλοσοφία πως ο θηλασμός -που είναι στη φύση μας- εμπνέεται και δεν επιβάλλεται, το mitrikosthilasmos.com μοιράζεται γνώση, ενημέρωση και υποστήριξη με επιστημονική τεκμηρίωση, σε μια προσπάθεια να διευκολύνει τις οικογένειες που θα επιλέξουν τον μητρικό θηλασμό ως τρόπο διατροφής των μωρών τους, ωστόσο ευχή και ελπίδα μας είναι, κάθε νέα ύπαρξη να καλωσορίζεται και να αναπτύσσεται με σεβασμό, κατανόηση, φροντίδα και αγάπη, ανεξάρτητα από τα αν θηλάζει ή όχι!

Δημοσίευση: 3/7/17

Σχετικά άρθρα:

    Όλες οι απόψεις και οι πληροφορίες που περιλαμβάνονται στα κείμενα και στις απαντήσεις που δημοσιεύονται στο mitrikosthilasmos.com, ανήκουν στους συγγραφείς, δεν εκφράζουν απαραίτητα το mitrikosthilasmos.com, έχουν μόνο ενημερωτικό ή συμβουλευτικό χαρακτήρα και σε καμία περίπτωση δεν αποτελούν υπόδειξη ιατρικής αγωγής ή θεραπείας και δεν υποκαθιστούν την επαγγελματική ιατρική συμβουλή του προσωπικού σας γιατρού. Το mitrikosthilasmos.com δεν μπορεί να θεωρηθεί υπεύθυνο για οποιαδήποτε ενδεχόμενη χρήση των πληροφοριών που περιλαμβάνονται εδώ.

9 σχόλια :

Μαριάνθη ,  4/7/17 10:35  

Άσε μας κουκλίτσα μου! Προφανώς ακόμη δεν έχει ξυπνήσει μέσα σου το μητρικό φίλτρο και τα λες όλα αυτά... Τα έχεις κάνει όλα αχταρμά μέσα στο μυαλουδάκι σου και τα κάνεις μόνη σου πιο δύσκολα από ότι είναι!!

Να μπει λέει το μωράκι στους ρυθμούς της οικογένειας για να μην σας ταράξει...! Κάν' το πρώτα και μετά έλα να μου πεις ότι κατάφερες να μάθεις το μωρό σου ότι πχ τις Κυριακές 14:00-17:00 το κόβετε στον ύπνο και δεν πρέπει να σας ξυπνάει!!

Σου έφταιξε το mitrikosthilasmos.com που καλά να ΄ναι μας βοηθάει να θηλάζουμε τα παιδάκια μας όταν τόσοι και τόσοι γύρω μας είναι άσχετοι και μας οδηγούν στο αντίθετο!!

Εύχομαι να 'ναι γερό το μωράκι σου και να χαλαρώσεις λίγο όταν έρθει!

Ανώνυμος ,  4/7/17 13:42  

Κατ' αρχάς ευχαριστώ την ιστοσελίδα για τη φιλοξενία και για την απάντηση- η οποία βέβαια δεν με κάλυψε. Θλίβομαι όμως από το προσβλητικό ύφος του πρώτου σχολίου. Κανένας δεν είναι αε θέση να γνωρίζει πόσες προσπάθειες ή σπογοητεύσεις έχει περάσει μια κοπέλα για να μείνει έγκυος για να της λέει ελαφρα τη καρδία ότι δεν έχει μητρικό ένστικτο. Να μη σχολιάσω ότι πουθενά δεν μίλησα για τη ξεκούρασή μου. Αυτό που αναρωτιέμαι μόνο είναι πώς ένα baby-led πρόγραμμα συμβαδίζει με τις υποχρεώσεις μιας σύγχρονης οικογένειας χωρίς να προϋποθέτει εξωτερική βοήθεια, ειδικά αν υπάρχουν άλλα παιδιά. Αυτό μάλιστα δεν ισχύει καν για εμένα που είναι το πρώτο μου, είναι μια καθαρά θεωρητική απορία μιας μέλλουσας μητέρας που ρωτάει απλώς εάν υπάρχει εναλλακτικός δρόμος προσφέρει το υγιεινό στο παιδί της χωρίς να παραγκωνίσει τον πατέρα, χωρίς να διαλύσει το νοικοκυριό και χωρίς να χρειαστεί βοήθεια παππουδογιαγιάδων. Καλώς ή κακώς, εμένα προσωπικά συμβουλές του τύπου :κοιμάστε όταν κοιμάται το μωρό αντί να κάνετε δουλειές / δεν πειράζει αν το σπίτι σας δεν είνσι τόσο καθαρό / ζητήστε από κάποιον να σας φέρει τα ψώνια ή μαγειρεμένο φαγητό, έτσι ώστε να θηλάζετε μέρα νύχτα χωρίς πρόγραμμα, μου φαίνονται ακραίες και ανεδαφικές. Αν κάποιος έχει να μου προτείνει μια μέση λύση, ευχαρίστως. Αλλιώς, οι προσβολές δεν τιμούν μια ιστοσελίδα που καλλιεργεί το ενδιαφέρον ανθρώπου προς άνθρωπο.

Ανώνυμος ,  4/7/17 17:02  

Όσες μαμάδες ξέρω δεν δουλεύουν. Πλην ελαχίστων εξαιρέσεων όλες έδωσαν μπουκάλι με τις εξής αιτιολογίες: δεν έχω γάλα, πονάει το στήθος, δε χορταίνει το μωρό, πρέπει να κοιμηθώ 8ωρο, πρέπει κι εγώ να βγω από το σπίτι για κανέναν καφέ...Δικαιολογίες μίας γενιάς που έχει μάθει τα πάντα εύκολα. Γεννάω σε ένα μήνα το 2ο παιδί μου και ξέρετε τι ακούω διαρκώς; Μα καλά πας παιδική χαρά το 4χρονο. Πώς μπορείς με την κοιλιά στο στόμα και τρέχεις τη μικρή σου σε πάρτυ; Μέχρι 7 μηνών δούλευα. Το πρώτο παιδάκι το θήλασα 3 χρόνια.Εν κατακλείδι: το θέμα είναι πόσο μάχιμος είσαι σαν άνθρωπος και τι θεωρείς σημαντικό. Στα 40 μου δυστυχώς βλέπω τη γενιά μου και την προηγούμενη των 50άρηδων να τις έχουν κάνει ανάξιες για τα αυτονόητα. Όλα στη ζωή είναι θέμα προτεραιοτήτων και ΄΄δουλειάς΄΄. Αργία μήτηρ πάσης κακίας...

Maria Tzormp. 4/7/17 23:57  

Μαριανθη δεν χρειάζεται να ειρωνευόμαστε και να λέμε τέτοιες κουβέντες σε μια μάνα.
Όσον αφορά την κοπέλα, προσωπικά λυπάμαι γιατί διακρίνω έναν άνθρωπο που θεωρεί κατώτερο του μια γυναίκα που μένει στο σπίτι να μεγαλώσει τα παιδιά της.
Αναφερεις την εργασία και είμαι μια μαμά που εργάζεται ενώ θηλάζει. Αναφέρεις τη συγκοιμηση σε σχέση με την ερωτική ζωή του ζευγαριού, δεν κάνω συγκοιμηση αλλά είμαι σίγουρη ότι ακόμα κ έτσι θα έβρισκα τον τρόπο να είμαι κ γυναίκα εκτός από μάνα.
Αναφέρεις το ρόλο του πατέρα και την ανάμειξη του και προσωπικά κάθε βράδυ έβγαζα γάλα με θηλαστρο κ το έδινε ο άντρας μου.. μια φίλη μου έβγαζε για 8 μήνες μόνο με θηλαστρο κ δεν θήλασε άμεσα ποτέ.
Θα μπορούσα να έρθω σε αντιπαράθεση με όλες σου τις φοβίες αλλά δέν έχει σημασία.. Εσυ θεωρείς όλες αυτές τις μαμάδες που επιλέγουν το θηλασμό κατώτερες σου. Παρόλο που θηλάζω δεν είμαι φανατική και φυσικά δεν κρίνω μια μάνα για την επιλογή της να μη θηλάσει. Καμμία μάνα δεν είναι λιγότερο αξία από την άλλη. Γι αυτή σου κ μόνο τη σκέψη απλά σε λυπάμαι

Βιβη 5/7/17 01:29  

Το αν θα θηλασεις η οχι το μωρο σου ειναι καθαρα προσωπικη σου υποθεση. Κανεις δε μπορει να σου το επιβαλλει ουτε να σε πεισει να το κανεις αν δεν το θες και αυτο φυσικα δεν ειναι κριτηριο για το ποσο καλη μανα εισαι. Εγω απλα καταθετοντας τη δικη μου εμπειρια και εχοντας τρια παιδια το μικροτερο εκ των οποιων ειναι ενος ετους και θηλαζει ακομα θα σου πω οτι ειναι ανεπαναληπτη εμπειρια και οχι καταναγκαστικη εργασια η διαλυση της οικογενειας. Με λιγη υπομονη και πολυ καλη διαθεση το μωρακι σου θα προσαρμοστει στο προγραμμα σας κι εσεις στο δικο του. Επισης στα πρακτικα που δινεις εμφαση και καλα κανεις θα σου πω πως ειδικα αν εχεις μεγαλυτερα παιδια σε βαθος χρονου θα γλιτωσεις πολυ χρονο απο αποστειρωσεις και προετοιμασια γευματων και φυσικα ταλαιπωρια απο ιωσεις που θα σου φερουν τα μεγαλυτερα παιδια. Το τριτο μου παιδακι δεν εχει αρρωστησει ποτε κι ας εφεραν τα μεγαλυτερα παιδια απο το σχολειο απο πυρετους γαστρεντεριτιδες και οτι αλλο κυκλοφορει. Οσο για τον υπνο οταν με το καλο γεννησεις θα θες απο μονη σου να κοιμαστε αγκαλιτσα κι ας θυσιασεις λιγο απο το χρονο με το μπαμπα του...Ασε το ενστικτο σου να σε οδηγησει και μπες με την ψυχη και την καρδια σου στο πιο ομορφο ταξιδι της ζωης σας...

Ανώνυμος ,  5/7/17 13:02  

Απλός για μην υπάρχει παραπληροφόρηση, στις ΗΠΑ δεν υπάρχει άδεις πατρότητας και ούτε μητρότητας, εκείνες που θέλουν να θηλάσουν είτε παραιτούνται από τις δουλείες τους είτε παίρνουν κανονική άδεια, δημιουργούν μια τράπεζα γάλατος και χρησιμοποιούν σχεδόν αποκλειστικά το θήλαστρο. Η δική τους πραγματικότητα, κατά την άποψη μου, είναι πιο τραγική.
Το δεύτερο είναι ένα νέο μέλος στην οικογένεια απαιτεί αλλαγές , υπομονή, εξωτερική βοήθεια και κατανόηση από όλη την οικογένεια, οτιδήποτε σημαίνει αυτό π.χ. συνοίκηση με το μωρό, αλλαγή ρουτίνας του/των άλλων παιδιών της οικογένεια, αποχή από συζυγικά καθήκοντα για αρχικό διάστημα κτλ. όταν αυτά κατανοούνται και αποδέχονται δεν υπάρχει πραγματικά προβλήματα και έτσι μαθαίνουν και τα παιδιά να αποδέχονται μεγάλες αλλαγές και πόσο φυσικές είναι, επειδή η ζωή αποτελείτε από μικρές και μεγάλες αλλαγές . Οι ίδιοι οι άνθρωποι και η κουλτούρα/παραδόσεις είναι εκείνα που δημιουργούν τόσα εμπόδια και προβλήματα στην αρμονική συνύπαρξη και αποδοχή αλλαγών και διαφορετικών αντιλήψεων. Θα ήταν καλύτερα το ζευγάρι/οικογενιε χωρίς παρεμβάσεις και χωρίς να επηρεάζεται από το εξωτερικό περιβάλλον να αποφασίζει τι είναι το καλύτερο και να πράττει ανάλογα .
Όπως αναφέρετε και πιο πάνω αν μια μητέρα αποφασίσει να θηλάσει, θα θηλάσει, αν το σκάφτετε, θα μείνει στην σκέψη, αν θέλει να δοκιμάσει, θα μείνει στην δόκιμη… δεν έχει σχέση η προπαγάνδα, και ούτε πως τραφήκαμε εμείς, έχει σχέση η απόφαση και στηρίξει από το άμεσο περιβάλλον, ακόμα και αν αυτό σημαίνει έστω και ένα άτομο ή σύμβουλο θηλασμού.

Ανώνυμος ,  5/7/17 13:45  

Για άλλη μια φορά αναγκάζομαι να υπερασπιστώ τον εαυτό μου απέναντι σε σχολιαστές που μου βάζουν λόγια στο στόμα. Πότε είπα ότι θεωρώ κατώτερες όσες δεν δουλεύουν; Το σχόλιό μου ήταν για μια συγκεκριμένη κοινωνική τάξη της Αμερικής που έχει την πολυτέλεια να φροντίζει τα παιδιά της όπως επιθυμεί, κάτι που δεν αντιπροσωπεύει την ελληνική κοινωνία της κρίσης. Δεύτερον, δεν συνέδεσα τη συγκοίμηση με την ερωτική σχέση. Η ένστασή μου είναι στο ότι η επαναφορά της κυρίαρχης φροντίδας στη μητέρα παραγκωνίζει τον πατέρα και μας γυρνά δεκαετίες πίσω. Το παιδί εχει δύο γονείς και οφείλουν να δεθούν με αυτό και οι δύο στον ίδιο βαθμό. Η απουσία αδειών πατρότητας είναι ήδη ένα πρόβλημα, γιατί να το επιτείνουμε προσκολλώντας το μωρό στη μητέρα αποκλειστικα;

Και τέλος, κανείς δεν μου επιβάλλει τον θηλασμό. Ξέρω ότι είναι υγιεινό και φυσιολογικό, ξέρω ότι θέλει προσπάθεια, και φυσικά θέλω να δώσω στο παιδί μου αυτό που η φύση έχει σχεδιάσει. Για συμβουλές ρωτώ και εισπράττω ειρωνείες και διαστρεβλώσεις των λεγομένων μου. Για μια τελευταία φορά εξηγούμαι αλλά δεν θα ξαναμπώ στον κόπο να υπερασπίζομαι τον εαυτό μου: θέλω να θηλάσω - δεν με νοιάζει αν θα κανω 6 μήνες να βγω από το σπίτι - δεν με νοιάζει αν θα κουραστώ - δεν με νοιάζει πότε θα κάνω σεξ / πότε θα μιλήσω με άλλους ενήλικες/ πότε θα βάψω τα μαλλιά μου/ πότε θα πιω αλκοόλ. Το μόνο που ρωτώ είναι μια έγκυρη επιστημονική απάντηση για το αν υπάρχει άλλος δρόμος πέρα από τον απεριόριστο θηλασμό χωρίς πρόγραμμα, που δεν θα βάλει σε κίνδυνο την υγεία του μωρού.

Δέσποινα ,  5/7/17 15:37  

Καλή μου μέλλουσα μανούλα, αν έχεις διαβάσει αρκετά για το θηλασμό, θα έχεις καταλάβει ότι τον πρώτο καιρό, δλδ τουλάχιστον τις πρώτες 4-6 εβδομάδες ο θηλασμός ΠΡΕΠΕΙ να είναι απεριόριστος και κατ' απαίτηση βρέφους, μέρα-νύχτα, για να γίνει σωστή εγκατάσταση και να υπάρχει καλή συνέχεια.

Πέρα από αυτό, και αν δεν έχετε προβλήματα μαμά και μωρό, και όλα πηγαίνουν καλά, θα δείτε σαν οικογένεια πιο μοτίβο σας ταιριάζει, μπορεί όλα να είναι ρόδινα και να μην σε απασχολήσει κανένα από τα ερωτήματα που θέτεις στον εαυτό σου και σε εμάς και να θηλάσεις κανονικά και να μεγαλώνεις το παιδάκι σου μια χαρά χωρίς τραγικές αλλαγές στη ζωή σας, μπορεί και να αντλείς γάλα για να το δίνει ο μπαμπάς, να ξεκουράζεσαι εσύ και να δένεται ακόμη περισσότερο κι εκείνος μαζί του... μπορεί ο αποκλειστικός θηλασμός να μην σου ταιριάξει και να δίνεις και κάποια γεύματα με ξένο...

Μην ψάχνεις επιστημονική απάντηση σε προσωπικά ζητήματα. Σε ειδικά θέματα όπως πχ ο θηλασμός, αυτό που έχω διαβάσει να λένε οι ειδικοί είναι πως υπάρχουν οι εξής επιλογές από την καλύτερη προς την λιγότερο καλή για την υγεία του βρέφους:
1) αποκλειστικό άμεσος θηλασμός (στο στήθος της μαμάς)
2) αποκλειστικός έμμεσος θηλασμός (με αντλημένο γάλα της μαμάς)
3) σίτιση με γάλα δότριας
4) σίτιση με μητρικό γάλα (μαμάς ή δότριας) + συμπλήρωμα ξένου
5) σίτιση με ξένο γάλα

Να ξέρεις πάντως πως πολλές από τις απόψεις σου (όχι μόνο τις παραπάνω αλλά γενικά) θα τις αναθεωρήσεις θες δεν θες όταν βιώσεις τη νέα σου πραγματικότητα με τον ερχομό του μωρού σου, που σου εύχομαι να είναι γερό και να χαρείτε άπειρες στιγμές οικογενειακές ευτυχίας.

Φιλικά,
μαμά Δέσποινα

Ηλιανα ,  7/7/17 21:22  

Να πω κ γω με τη σειρα μου οτι καταρχας αυτα που εγραψες, αγαπητη φιλη, μου ακουγονται πολυ ευλογα. Θεωρω οτι εχεις αγχωθει. Φοβασαι οτι ισως δεν τα καταφερεις στη Νο1 ενδειξη της "καλης μαμας" και υπερασπιζεσαι απο τωρα τον εαυτο σου. Μην ανησυχεις. Θα γινεις μια υπεροχη μανουλα ειτε θηλασεις το μπεμπακι σου ειτε οχι. Να θυμασαι ομως οτι η επαφη με τον μπαμπα δε θα σου φαινεται -αρχικα- τοσο επιθυμητη οσο νομιζεις. Τωρα ειστε ενα με το μωρο. Θελει χρονο για να παρεις αποφαση -και εσυ κ εκεινο- οτι ειστε κατι ξεχωριστο. Ο μπαμπας θα εμπλακει με τη σειρα του. Ειτε απο νωρις ειτε αργοτερα, θα ερθει. Δε σου κρυβω οτι στην προσωπικη σας σχεση θα γινει ενας "σεισμος". Νομιζω ειναι αναποφευκτο. Αν τα θεμελια ειναι γερα, θα πανε ολα καλα. Εγω θα σου ελεγα να κανεις ο,τι θελεις χωρις να σκεφτεσαι τι θα πουν οι αλλοι η τι θα πεις εσυ καποτε στο παιδι σου (εκρινες βασει των πεποιθησεων+αντοχων σου), να θυμασαι κατι που λενε στο site "ο θηλασμος δεν ειναι η σωστη επιλογη για καθε μαμα, αλλα ειναι η σωστη για καθε παιδι και να μην ξεχνας να αγκαλιαζεις το αστερακι σου ειτε το θηλαζεις ειτε οχι. Και να το κανεις απεριοριστα και χωρις προγραμμα! Ολα θα πανε καλα! Με το καλο!

___________________________________

Η ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ▼

___________________________________
___________________________________
Όλες οι απόψεις και οι πληροφορίες που περιλαμβάνονται στα κείμενα και στις απαντήσεις που δημοσιεύονται εδώ, ανήκουν στους συγγραφείς, δεν εκφράζουν απαραίτητα το mitrikosthilasmos.com,
έχουν μόνο συμβουλευτικό χαρακτήρα και σε καμία περίπτωση δεν αποτελούν υπόδειξη ιατρικής αγωγής ή θεραπείας και δεν υποκαθιστούν την επαγγελματική ιατρική συμβουλή του προσωπικού σας γιατρού.
Το mitrikosthilasmos.com δεν μπορεί να θεωρηθεί υπεύθυνο για οποιαδήποτε ενδεχόμενη χρήση των πληροφοριών που περιλαμβάνονται εδώ

Copyright © 2009 - mitrikosthilasmos.com All rights reserved
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

  © Blogger templates The Professional Template by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP