Ένας γλυκόπικρος αποχαιρετισμός στο θηλασμό

Ιστορία αποθηλασμού της μαμάς Μόλυ


Στα σχεδόν επτά χρόνια που είμαι μαμά, έχω αρχίσει να πιστεύω ότι η ανατροφή των παιδιών είναι απλά μια μακρά σειρά από χαιρετισμούς και αποχαιρετισμούς...

Στην αίθουσα τοκετών - "Γεια".

Η πρώτη μέρα του σχολείου - "Αντίο".

Όταν ξυπνούν κάθε πρωί - "Γεια".

Όταν πάνε για ύπνο κάθε βράδυ - "Αντίο".

Αλλά... γίνεται ακόμα βαθύτερο από αυτό, έτσι δεν είναι; Ειδικά αν είστε μια συναισθηματική μαμά σαν κι εμένα!

Έχω πει "γεια" σε μικροσκοπικά ρούχα νεογέννητου και "αντίο" σε βρεφικές κούνιες και "γεια" σε ποδήλατα και "αντίο" σε βοηθητικές ρόδες. Και θα συνεχίσω έτσι όλη μου τη ζωή γιατί θα είμαι πάντα, μα για πάντα η μαμά τους. Η μόνη σταθερά, είναι οι αλλαγές.

Ξέρω ότι οι αποχαιρετισμοί ολοένα και θα δυσκολεύουν και θα γίνονται αισθητοί όλο και πιο βαθιά.

Επειδή κάποια μέρα... θα τα οδηγήσουμε στο κολέγιο και θα μετατρέψουμε το διπλό τους κρεβάτι σε ένα μικρό κοιτώνα. Και θα φύγω, γνωρίζοντας ότι πιθανώς ποτέ πια δεν θα έρθουν στο σπίτι για να μείνουν για τα καλά και πάλι.

Αντίο!

Την περασμένη εβδομάδα, είπα αντίο σε κάτι που σήμαινε τόσα πολλά για μένα -στο θηλασμό.

Πραγματικά δεν μπορώ να πιστέψω ότι το τέλος του θα είχε τόση σημασία.

Θυμάμαι όταν ήμουν έγκυος την πρώτη φορά -που ανακοίνωσα το θέμα λες και ήταν το πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο.

Θα θηλάσω!

Ω, Κύριε. Πόσο αφελής ήμουν. Κάθε άλλο παρά εύκολο ήταν για μένα.

Πέρασα ένα σύνθετο 18μηνο της ζωής μου φτιάχνοντας γάλα για τα τρία μωρά μου. Αλλά Θεούλη μου, τι προκλήσεις αντιμετώπισα κατά τη διάρκεια αυτών των μηνών!


Δεν θα κάτσω τώρα να πω ότι ο θηλασμός άλλαξε τα παιδιά μου με κανένα τρόπο. Δεν μπορώ να αναφέρω τις διαφορές μεταξύ των μωρών μου που θήλασαν και του γιου μου που τράφηκε με βρεφικό γάλα.

Δεν ήμουν σε θέση να θηλάσω το πρώτο μωρό μου και έπρεπε να σταματήσω στους πέντε μήνες με το δεύτερο. Παρά το φόβο ότι η αποτυχία μου να θηλάσω, θα τα κατέστρεφε σίγουρα -τα πήγαν μια χαρά. Ειλικρινά αισθάνομαι ανόητη που κάποτε ανησυχούσα γι 'αυτό.

Αλλά ξέρετε ποιος νομίζω ότι άλλαξε περισσότερο;

Εγώ.

Η χρονιά που πέρασε ήταν σκληρή, με τον πιο εκπληκτικό τρόπο! Όταν ήμουν κομμάτια και αγχωμένη, ήταν παράξενο το πώς μπορούσα να τραβήξω τη μπλούζα μου, να τη βάλω στο στήθος και ακαριαία να βυθιστώ στον καναπέ- απόλυτα ικανοποιημένη και χαλαρή.

Ξέρω ότι οι άνθρωποι λένε πως ο θηλασμός είναι το μεγαλύτερο δώρο που μπορείς να δώσεις στο μωρό σου. Καταλαβαίνω όλα τα οφέλη για την υγεία και την ανάπτυξη που προέρχονται από το δεσμό του θηλασμού. Νομίζω όμως ότι, κατά κάποιο τρόπο, ένα δώρο δόθηκε επίσης και σε εμένα.

Το να θηλάζω την κόρη μου με κρατούσε επικεντρωμένη. Με κρατούσε εκείνες τις στιγμές... Εκείνες τις "δεν-είμαι-αρκετά-καλά" ημέρες, ο θηλασμός με κράτησε προσγειωμένη σε ό, τι πραγματικά είχε σημασία- στο να αγαπώ το μωρό μου με τον καλύτερο τρόπο που λειτουργούσε για εμάς.

Για τις μαμάδες εκεί έξω, θέλω να ξέρετε, πως αυτό είναι το μόνο που έχει σημασία. Είτε η αγάπη σας περιλαμβάνει στήθη, μπιμπερό, θήλαστρο ή κάποιο χαοτικό και ανοργάνωτο συνδυασμό όλων αυτών, σας υπόσχομαι, ότι είναι εντάξει εφ 'όσον αγαπάτε τα παιδιά σας με όλη σας την καρδιά.

Θυμάμαι που ήμουν εντελώς καταρρακωμένη όταν ο θηλασμός δεν λειτούργησε με τον Landon. Θυμάμαι έναν από τους χειρότερους πόνους που έχω νιώσει ποτέ, καθώς προσπαθούσα να συνεχίσω να θηλάζω το Brigham. Αλλά ξέρω ότι αν δεν είχα περάσει ποτέ αυτές τις δύο μοναδικές περιπτώσεις δεν θα είχα ποτέ την αποφασιστικότητα που χρειάστηκε για να θηλάσω την Sawyer για έναν ολόκληρο χρόνο.

Ευχαριστώ τον Θεό για τις προκλήσεις που αντιμετώπισα με τα δύο πρώτα μωρά μου. Επειδή ξέρω ότι αυτός ήταν ο λόγος που κατάφερνα να σπρώχνω και να πιέζω τον εαυτό μου, όταν γινόταν δύσκολο.

Είμαι τόσο ευγνώμων γι' αυτό το καταπληκτικό πρώτο έτος του γλυκού μου κοριτσιού, και το περάσαμε μαζί! Μάγουλο με μάγουλο. Στήθος με στήθος. Καρδιά με καρδιά.

Είναι αστείο, γιατί νιώθω σαν να έχω μόλις πει "γεια' στο θηλασμό και όμως είναι ήδη ώρα να πω αντίο σε μια από τις καλύτερες περιόδους της ζωής μου... Αντίο θηλασμέ!


Αντίο.

(Οι φωτογραφίες από τον τελευταίο μας θηλασμό τραβήχτηκαν από τον υπέροχο σύζυγό μου)

Μετάφραση/Επιμέλεια: mitrikosthilasmos.com Team

Ευχαριστούμε τη Μόλυ που μας επέτρεψε να μεταφράσουμε την ιστορία της και να τη μοιραστούμε μαζί με τις φωτογραφίες της, μαζί σας! Περιμένουμε και τις δικές σας ιστορίες ή/και φωτογραφίες θηλασμού στο editor[at]mitrikosthilasmos.com

Διαβάστε περισσότερες ιστορίες θηλασμού ΕΔΩ



1 σχόλια :

mama melita 5/3/15 10:13  

Πραγματικά με συγκίνησε... Την πρώτη μου κόρη τη θήλασα μέχρι 7 μηνών και τη δεύτερη 12 μηνών τη θηλάζω ακόμα. Υπάρχουν φορές που κουράζομαι αρκετά,ιδίως κάποιες νύχτες που μπορεί να ξυπνάει για στήθος κάθε μισή ώρα, σε σημείο που πονάω από το πολύ πιπίλισμα, όμως όταν την κοιτάζω και αισθάνομαι αυτό το ζεστό χνουδωτό πλασματάκι στην αγκαλιά μου όλα αλλάζουν και ξεκινάω από την αρχή. Σκέφτομαι ότι δεν θα ξαναζήσω αυτή την εμπειρία αφού τρίτο παιδί δεν θα κάνω και προσπαθώ να απολαύσω αυτές τις στιγμές. Προς το παρόν η μικρή δεν δείχνει ότι θέλει να αποθηλάσει αλλά δεν είμαι και εγώ έτοιμη για κάτι τέτοιο,το αφήνουμε και όσο πάει... Φιλάκια σε όλες τις μανούλες!

___________________________________

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΘΗΛΑΣΜΟΥ 2016 ▼

___________________________________

Η ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ▼

___________________________________
Όλες οι απόψεις και οι πληροφορίες που περιλαμβάνονται στα κείμενα και στις απαντήσεις που δημοσιεύονται εδώ, ανήκουν στους συγγραφείς, δεν εκφράζουν απαραίτητα το mitrikosthilasmos.com,
έχουν μόνο συμβουλευτικό χαρακτήρα και σε καμία περίπτωση δεν αποτελούν υπόδειξη ιατρικής αγωγής ή θεραπείας και δεν υποκαθιστούν την επαγγελματική ιατρική συμβουλή του προσωπικού σας γιατρού.
Το mitrikosthilasmos.com δεν μπορεί να θεωρηθεί υπεύθυνο για οποιαδήποτε ενδεχόμενη χρήση των πληροφοριών που περιλαμβάνονται εδώ

Copyright © 2009 - mitrikosthilasmos.com All rights reserved
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

  © Blogger templates The Professional Template by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP