Μέχρι πότε είναι σωστό να κοιμάται το μωρό στο υπνοδωμάτιο των γονιών;

Απαντά η Έλενα Τερζίογλου
Κλινική Ψυχολόγος


Θα ήθελα να ρωτήσω μέχρι πότε είναι σωστό να κοιμάται το μωρό στο υπνοδωμάτιο των γονιών; Και πειράζει αν κοιμάται σε άλλο δωμάτιο και κανένα μεσημέρι τον παίρνουμε στο κρεββάτι μαζί μας;

Νάντια Μ., Κοζάνη

Αγαπητή Νάντια,

όταν αναρωτιόμαστε για πράγματα που κάνουμε αν είναι σωστά είναι ήδη ένα στοιχείο για το ότι μάλλον είμαστε αρκετά επαρκείς στον ρόλο μας. Το πρόβλημα συνήθως υπάρχει με πράγματα που μπορεί να κάνουμε λάθος και δεν μπαίνουμε ποτέ στη διαδικασία να αναρωτηθούμε γι’ αυτά!

Στην ψυχολογία κρίσιμο ρόλο παίζει η ηλικία του ατόμου καθώς σε κάθε εξελικτικό στάδιο παρατηρούμε διαφορετικά ψυχολογικά φαινόμενα. Συνεπώς, σε σχέση με τον ύπνο, δεν αναφέρετε την ηλικία του παιδιού σας ώστε να σας απαντήσω πιο συγκεκριμένα σε σχέση με το ψυχοσυναισθηματικό στάδιο ανάπτυξης που βρίσκεται.

Σκοπός του κάθε ατόμου είναι να περάσει από την εξάρτηση στην ανεξαρτησία και την αυτονομία. Σε αυτή την διαδρομή προς την συναισθηματική ωρίμανση υπάρχουν πολλοί ενδιάμεσοι σημαντικοί «σταθμοί» από τους οποίους πρέπει να διέλθει το παιδί και ένας από αυτούς είναι η ικανότητα να μένει μόνο του.

Με αυτό δεν εννοώ την απομόνωση, αλλά το να μπορεί κανείς να είναι μόνος του και να νοιώθει καλά με αυτό –όπως γίνεται και την ώρα που πέφτουμε για ύπνο. Για να εγκατασταθεί η ικανότητα να είναι κανείς μόνος του πρέπει να προηγηθεί ένα παράδοξο: η εμπειρία του να είναι μόνος του ως βρέφος και ως παιδί, παρουσία κάποιου άλλου και συγκεκριμένα της μητέρας (Winnicott, 1965).

Έτσι βλέπουμε ένα παιδί να παίζει με τις ώρες όσο η μαμά του είναι στο δωμάτιο, αλλά να βάζει τα κλάματα μην μπορώντας να διατηρήσει τον παιχνίδι του όταν εκείνη αποχωρήσει. Αντίστοιχα, ένα μωρό μπορεί να διατηρήσει τον ύπνο του όταν η μαμά του είναι παρούσα, αλλά ξυπνά αμέσως μόλις εκείνη φύγει από το δωμάτιο.

Σε αυτή την περίπτωση, που την συναντούμε πάντα όταν το παιδί αλλάζει δωμάτιο, συνιστούμε να παραμένει η μαμά στο δωμάτιο ή τη νύχτα να πηγαίνει εκείνη στο δωμάτιο του παιδιού, παρά να έρχεται εκείνο στο δωμάτιο των γονιών.

Σιγά σιγά αυτή η ανάγκη για «γέμισμα» μέσω της σωματικής επαφής από την μητέρα γίνεται πιο αραιή κατά την διάρκεια της νύχτας ώσπου το παιδί αισθάνεται το δωμάτιο ως τον δικό του χώρο. Αυτή η διαδικασία κατά την δική μου άποψη δεν είναι καλό να γίνει πριν από τους έξι μήνες.

Επίσης, αν η μαμά θηλάζει είναι προτιμότερο το μωρό να είναι στο ίδιο δωμάτιο με εκείνη για διάφορους λόγους οπότε και θα πάει σε μεγαλύτερη ηλικία στο δωμάτιο του (εκτός αν είναι νήπιο).

Ωστόσο, υπάρχουν κάποιες αναπτυξιακές φάσεις όπου συστήνουμε το παιδί να πάει στο δικό του δωμάτιο ή πριν ή μετά από αυτές (όπως για παράδειγμα γύρω στους 8 μήνες ή γύρω στον 1,5 χρόνο) γιατί υπάρχουν στο προσκήνιο ενδοψυχικά θέματα (αλλά και οργανικά όπως π.χ. η οδοντοφυΐα) που περιπλέκουν αυτή τη μετάβαση.

Σε σχέση με το δεύτερο ερώτημα σας, δεν ξέρω τι είναι αυτό που μπορεί να σκέφτεστε πίσω από το «πειράζει» και μπορεί να σας φόβισε, αλλά το βασικό είναι από κάποια ηλικία και μετά να τηρούνται κάποια όρια που όμως δεν έχουν να κάνουν μόνο με τον ύπνο (για παράδειγμα από μια ηλικία και μετά η μαμά δεν κάνει μπάνιο μαζί με το παιδί) και επίσης το παιδί να αισθάνεται ότι έχει τον δικό του χώρο μέσα στο σπίτι.

Σαφώς από κει και πέρα δεν μπορεί κανείς να είναι άκαμπτος, για παράδειγμα πολλοί γονείς παίρνουν το παιδί τους στο κρεβάτι περιστασιακά και παίζουν μαζί του, αυτό είναι απόλυτα φυσιολογικό.

Εξάλλου είναι γνωστό εδώ και αρκετά χρόνια ότι η συναισθηματική έκφραση είναι πολύ σημαντική και σύμφωνα με έρευνες η ποιότητα της μητρικής φροντίδας επηρεάζει ακόμη και σε οργανικό επίπεδο την πρώιμη ανάπτυξη του μωρού.

Για παράδειγμα, φαίνεται ότι μωρά που οι μητέρες τους δεν τους απευθύνονται ή δεν τα ενθαρρύνουν να χαμογελούν και γενικώς δεν έχουν ιδιαίτερη συναισθηματική αλληλεπίδραση μαζί τους τον πρώτο χρόνο ζωής τους, περπατούν και μιλούν αργότερα (Robertson, 1962).

Κατά συνέπεια, είναι καίριας σημασίας να δείχνουμε στο παιδί με κάθε ευκαιρία συναισθήματα αγάπης και στοργής καθώς και το πόσο σημαντικό είναι το ίδιο για εμάς –σημειωτέον ότι οι βάσεις για την αυτοεκτίμηση μπαίνουν στον πρώτο χρόνο ζωής.

Τα πράγματα γίνονται τραυματικά όταν το παιδί δεν μπορεί να εξηγήσει γιατί του συμβαίνουν ή όταν δεν μπορεί να φτιάξει μια ρουτίνα, να προβλέψει τι θα συμβεί και μένει με ένα βίωμα που συνιστά μια αδιαφοροποίητη ένταση.

Για παράδειγμα το μωρό που δέχεται την μητρική φροντίδα όταν νυστάζει σκέφτεται σχηματικά ως εξής: «όταν τρίβω τα μάτια μου και χασμουριέμαι η μαμά με παίρνει αγκαλιά, σβήνει το φως και μου λέει ένα τραγουδάκι» =άρα όταν χασμουριέμαι και μ’ ενοχλούν τα φώτα και οι θόρυβοι νυστάζω, δεν μου συμβαίνει κάτι φοβερό (θα μπορεί να σκεφτεί μετά από κάποιο διάστημα).

Αν η μητέρα δεν καταλαβαίνει πότε το μωρό θέλει να κοιμηθεί, αν για παράδειγμα το μωρό χασμουριέται και η μαμά τη μια μέρα το ταΐζει, την άλλη παίζει μαζί του το βράδυ, την τρίτη μέρα λείπει και το βάζει κάποιος άλλος για ύπνο με τον δικό του –αναπόφευκτα-ξεχωριστό τρόπο, τότε το μωρό δεν μπορεί να νοηματοδοτήσει αυτά που του συμβαίνουν και νοιώθει μια ένταση χωρίς νόημα.

Το βασικό λοιπόν είναι να μην αλλάζουν οι χειρισμοί και η μαμά να είναι διαθέσιμη ώστε το παιδί να αισθάνεται ασφάλεια.


Βιβλιογραφία
Robertson, J. (1962). Mothering as an Influence on Early Development—A Study of Well-Baby Clinic Records. Psychoanalytic Study of the Child, 17, 245-264.
Winnicott, D. (1965). The capacity to be alone. In The Maturational
Processes and the Facilitating Environment. (pp. 29-36). London: Hogarth Press



Γεια σας και πάλι,
επειδή δεν είχα διευκρινίσει την ηλικία του μωρού μου σας ξαναγράφω. Είμαστε 6,5 μηνών και θηλάζουμε αποκλειστικά γι' αυτό και σας ρωτάω ποτέ είναι σωστό να βγάζουμε το μωρό από το δωμάτιο μας γιατί φοβάμαι μήπως βιάστηκα να τον βγάλω.

Έχει που κοιμάται στο δωμάτιο του κανένα μήνα περίπου. Το δέχτηκε ομαλά απλά κάποιες βραδιές ξυπνάει και έχει όρεξη για παιχνίδια και επίσης ξυπνάει σε πιο τακτά διαστήματα από όταν τον είχαμε μαζί στο δωμάτιο.

Ξέρω ότι μπορεί να είναι από τα δοντάκια του ή απλά κάτι να τον ενοχλεί , απλά ήθελα να ρωτήσω υπάρχει περίπτωση να είναι επειδή νιώθει μόνος του ή δεν νιώθει έτοιμος να κοιμάται μόνος του;

Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων.
Αγαπητή Νάντια,

Πολλές μαμάδες που θηλάζουν προτιμούν το co-sleeping γιατί τις εξυπηρετεί και για πρακτικούς λόγους. Δεν σημαίνει ότι οι μαμάδες που δεν το εφαρμόζουν κάνουν κάποιο λάθος.

Εφόσον έχετε ήδη ένα μήνα που το μωρό κοιμάται στο δικό του δωμάτιο μάλλον αυτό το σχήμα που έχετε βρει σας εξυπηρετεί. Το βασικό είναι να αισθάνονται όλα τα μέλη της οικογένειας καλά με τις επιλογές τους.

Σε σχέση με τον ύπνο του παιδιού ένας μήνας είναι αρκετό διάστημα ώστε αν υπήρχε κάποιο θέμα θα το είχατε εντοπίσει. Εσείς ξέρετε το μωράκι σας καλύτερα από όλους, αλλά από τα στοιχεία που δίνετε δεν αναφέρετε κάποια αντίδραση δυσαρέσκειας.

Συνήθως ένα μωρό που φοβάται δεν ξυπνά έχοντας όρεξη για παιχνίδι! Το ότι ξυπνά σε πιο τακτά διαστήματα μπορεί να συνδέεται με το ότι είναι μόνος του, όμως δεν σημαίνει απαραίτητα ότι δεν αισθάνεται καλά με αυτό.

Εγώ θεωρώ ότι το πιο βασικό είναι ότι φαίνεται από τον τρόπο που μεταφέρετε τις ανησυχίες σας να είστε πολύ ευαισθητοποιημένη στις ανάγκες του μωρού σας και είναι ακριβώς αυτό που χρειάζεται για να μεγαλώνει νιώθοντας ότι βρίσκεται σε ένα περιβάλλον που του παρέχει σταθερότητα και ασφάλεια.

Ενδεχομένως γι’ αυτό να ήταν και πιο έτοιμος να μεταφερθεί στον δικό του χώρο (μια και τα αναπτυξιακά ορόσημα είναι σχετικά και υπάρχουν πάντα διαφορές από παιδί σε παιδί).


Τις ερωτήσεις σας προς την επιστημονική μας ομάδα
μπορείτε να τις στέλνετε ΕΔΩ

Φιλικά,
η ομάδα του Μητρικού θηλασμού


___________________________________

Η ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ▼

___________________________________
___________________________________
___________________________________
___________________________________

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΘΗΛΑΣΜΟΥ 2019 (free) ▼

___________________________________
Όλες οι απόψεις και οι πληροφορίες που περιλαμβάνονται στα κείμενα και στις απαντήσεις που δημοσιεύονται εδώ, ανήκουν στους συγγραφείς, δεν εκφράζουν απαραίτητα το mitrikosthilasmos.com,
έχουν μόνο συμβουλευτικό χαρακτήρα και σε καμία περίπτωση δεν αποτελούν υπόδειξη ιατρικής αγωγής ή θεραπείας και δεν υποκαθιστούν την επαγγελματική ιατρική συμβουλή του προσωπικού σας γιατρού.
Το mitrikosthilasmos.com δεν μπορεί να θεωρηθεί υπεύθυνο για οποιαδήποτε ενδεχόμενη χρήση των πληροφοριών που περιλαμβάνονται εδώ

Copyright © 2009 - mitrikosthilasmos.com All rights reserved

  © Blogger templates The Professional Template by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP